Hoe het begrafenisgebed te verrichten?

Posted by Harun on Mar 27, 2011 in Aanbevolen, Salaat | 0 comments

Uit: “De Glorieuze Parel” van shaykh ‘Umar bin Habib al-Hafiẓ

Vertaald door: Harun ar-Rashid

Hoe het begrafenisgebed te verrichten (salāt al-janāzah)

1. De intentie (niyyah) vormen om het gebed te verrichten als een gemeenschappelijke verplichting (farḍ al-kifāyah) en daarna Allahu akbar [1] zeggen.

2. Surat al-Fātiḥah reciteren en opnieuw Allahu akbar [2] zeggen.

3. Zegeningen over de Profeet (r) en zijn familie uitspreken. De beste vorm van zegening over de Profeet is het “Ibrahimiyyah” – (smeek)gebed. Hierna Allahu akbar [3] zeggen.

4. Bidden voor de overledene, het minimum dat gezegd moet worden is:

اللّهُمَّ ٱغفرلَهُ وَ ارحَمهُ

“O Allah, vergeef hem en heb genade met hem”

Zijn medicijnen die alcohol bevatten toegestaan?

Posted by Harun on Mar 27, 2011 in Aanbevolen, Najasaat (Onreinheden) | 0 comments

Vraag:

Asalamo alaikum

Kunt u verduidelijken of alcohol in medicijnen toegestaan is in onze madhhab en wat hiervoor de bewijzen zijn en de voorwaarden?

Antwoord:

Wa alaykum salam wa rahmatullahi wa barakatuhu,

Alle lof behoort aan Allah , Heer der Werelden. En gebeden en begroetingen komen toe aan de Profeet Muhammad .

De Sultan van de geleerden, al-‘Izz b. ‘Abd al-Salām, merkte op betreffende het gebruiken van onreinheden voor medicinale doeleinden dat het toegestaan is wanneer geen andere zuivere substantie de plaats daarvan kan innemen. Dit is omdat het voordeel van herstel en gezondheid groter is dan het vermijden van onreinheden. Daarna zei hij dat de officiële positie (mu’tamad) is dat het medicinale gebruik van vloeibare verdovende middelen [khamr] niet toegestaan is. (Qawā’id al-Aḥkam fi Islāḥ al-Anām 1/132)

Het oordeel over een afscheiding tussen mannen en vrouwen in de masjid

Posted by Harun on Mar 27, 2011 in Aanbevolen, Andere Zaken | 0 comments

Vraag:

Assalamu ‘alaykum

Wat is het oordeel over het hebben van een ‘afscheiding’, zoals een gordijn of iets dergelijks, tussen mannen en vrouwen in de moskee?

Antwoord:

Wa alaykum salam wa rahmatullahi wa barakatuhu,

In de Naam van Allah , de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle

Alle lof behoort aan Allah , Heer der Werelden. En gebeden en begroetingen komen toe aan de Sayyid der Boodschappers, zijn mensen en al zijn metgezellen.

Wij hebben een mening gevonden volgens welke Imam al-Ghazali zegt (letterlijk geciteerd):

“Het is verplicht (wājib) dat er een afscheiding/scheiding (hā‘il) wordt geplaatst tussen de mannen en vrouwen die gluren voorkomt; want waarlijk, dat is eveneens een plaats waar corruptie kan worden verwacht.” (Iḥyā ‘Ulûm al-Dīn, vol. 1, pag. 793; uit Dar al-Salam’s tweede uitgave, 1425/2005)

En Ibn Hajar al-Haytami leverde Imam al-Ghazali’s uitspraak over in zijn Fatāwa, vol. 1, pag. 201.

En Allah  weet het het beste.

Beantwoord door: Ml. Yaqub Abd al-Rahman

Nagekeken door: Ml. Yaqub b. Yusuf

Vertaald en geredigeerd door: Harun ar-Rashid ‘Abd ul-Mujib

Maken druppels gebruikt water een andere hoeveelheid water gebruikt?

Posted by Harun on Mar 27, 2011 in Aanbevolen, Tahaarah | 0 comments

Vraag:

Indien een kleine hoeveelheid gebruikt water / ma musta’mal vermengd raakt met een hoeveelheid water / ma mutlaq die minder dan [een] qullatayn is, wordt het water / ma mutlaq [dan als] gebruikt / musta’mal [gezien]? Bijvoorbeeld, indien iemand een bad / ghusl neemt uit/van een kleine emmer en druppels (van het) water vallen van zijn lichaam terug in de emmer?

Antwoord:

Druppels gebruikt water (ma musta’mal) zijn in [een] ander[e] [hoeveelheid] water gevallen. Het oordeel met betrekking tot deze druppels is dat zij gebruikt zijn; het oordeel met betrekking tot het andere water [dan wel de andere hoeveelheid water] is dat het gebruikt is indien het veel druppels zijn [dan wel: indien daarin veel druppels terecht zijn gekomen/gevallen]. (Fatḥ al-‘Aziz 1/397-98; Khabāyah al-Zawāyah 41-42)

En Allah  weet het het beste.

Yaqub Abdurrahman

Vertaald door: Harun ar-Rashid ‘Abd ul-Mujib

Het lezen uit een musḥaf tijdens het gebed

Posted by Harun on Mar 23, 2011 in Aanbevolen, Salaat | 0 comments

Vraag:

Ayyuha as-sadah. Is het toegestaan voor een volger (mubtadi) om de recitatie van de imam in een musḥaf te volgen terwijl men salāt ut-tarāwīh bidt? Jazākum-Allah wa yubārik fikum.

Antwoord:

Het onderwerp van het lezen uit een musḥaf in gebed wordt ter sprake gebracht door onze fuqahā op twee plaatsen. Ten eerste komt het voor in Bab Ṣifāt al-Ṣalāh onder de paragraaf die gaat over de vierde pilaar (rukn) van het gebed, de recitatie van al-Fātiḥah. Imam ar-Ramli zegt in Nihāyat al-Muḥtāj:

(فإن جهل الفاتحة) ولم يمكنه تعلمها لضيق وقت أو بلادة ولا قراءتها في نحو مصحف…. فينتقل الى البدل(فسب آيات)

(An-Nawawi: indien men de Fātiḥah niet kent:) en [men] niet in staat is deze (surah) te leren vanwege onvoldoende tijd, stomheid en niet in staat is deze (surah) te reciteren uit een musḥaf…wendt men zich tot datgene wat daarvoor in de plaats komt (An-Nawawi: dan zeven verzen). (Nihāyat al-Muḥtāj 1/484-485)

Shaykh Sa’id Ba’Ishn vermeldt iets soortgelijks in Bushrah al-Karim:

الرابع من الأركان: قراءة الفاتحة في قيام كل ركعة أو بدله في الفرض و النفل للمنفرد وغيره في السرية والجهرية حفظا أو تلقينا أو نظرا في مصحف

“De vierde pilaar van het gebed is recitatie van al-Fātiḥhah terwijl men staat, of wat staan vervangt, in iedere raka’ah, zowel in de verplichte als de vrijwillige gebeden, voor de persoon die alleen bidt en de persoon die met een groep bidt, in hoorbare en onhoorbare gebeden, hetzij vanuit het geheugen, instructie of het kijken naar een musḥaf.” (Bushrah al-Karim 1/202)

Het onderwerp wordt voor een tweede keer behandeld onder de discussie over het ongeldig worden van het gebed door overmatige bewegingen. Imam Ramli zegt:

ويستحب الفعل القليل لقتل نحو عقرب ويكره لغير ذلك ولو فتح كتابا وفهم مافيه أو قرأ في مصحف وإن قلب أوراقه أحيانا لم تبطل لأن ذلك يسيرا وغير متوال لا يشعر بالاعراض

“Een kleine hoeveelheid (aan) bewegingen is aanbevolen wanneer men de bedoeling heeft een schorpioen of iets dergelijks te doden en wordt afgekeurd in andere omstandigheden. Indien men een boek opent en begrijpt wat er gelezen wordt of leest uit een musḥaf, zelfs pagina’s omslaand van tijd tot tijd, zal dit niet het gebed ongeldig maken omdat zulke bewegingen als gering worden beschouwd.” (Nihāyat al-Muḥtāj 2/51)

De volgende gebeurtenis overgeleverd door Ibn Abi Mulaykah is aangehaald als bewijs voor de geldigheid van het reciteren uit de musḥaf in gebed:

أن عائشة كان يؤمها غلامها ذكوان في المصحف

“ ‘Ā’ishah werd in het gebed geleid door haar slaaf Dhakwan terwijl ze uit de musḥaf las.”

Dit werd opgenomen door Imam Abu Dawud in Kitāb al-Masāhif.  In Fatḥ al-Bari merkt Hafiẓ Ibn Ḥajar het volgende over de bewoording ‘”fi’l-mushaf” op:

“De toelaatbaarheid van het lezen uit de musḥaf in gebed is hieruit afgeleid en enkele geleerden verboden de toepassing (daarvan) vanwege het feit dat het overmatige bewegingen inhoudt in het gebed.”

Allah  weet het het beste.

Beantwoord door: Sidi Mahmud Adams

Geredigeerd en vertaald door: Harun ar-Rashid ‘Abd ul-Mujib

Over de Risalah en de Appendices van al-Umm

Posted by Harun on Oct 5, 2010 in Aanbevolen, Usul al-Fiqh | 0 comments

Vraag:

Mijn vraag gaat over de 9 boeken die normaal gesproken worden toegevoegd aan al-Umm (al-Umm is een boek van imam al-Shafi’i). Worden zij beschouwd als behorende tot de nieuwe school of de oude school van de imam? Ook: welk effect hadden zij in geleerde kringen? En als laatste: tegen wie precies waren de argumenten in al-Risalah gericht?

Samenvattend:

1.) Volgens de populaire riwayah (lezing) werd de Risalah oorspronkelijk geschreven op verzoek van de ‘Iraqi muhaddith, Ibn Mahdi al-Lu’lu’i (gest. 198 H.). De belangrijkste argumenten waren gericht tegen de overheersende tendens in ‘Iraq van enkele ra’y madhhabs inzake hun gebruik van persoonlijke oordeelsvorming ten koste van naqli bronnen van onze gewijde wet (de shari’ah), in het bijzonder zoals gepraktiseerd door degenen in Basra.

2.) De diverse boeken die al-Umm vergezellen, bij onze geleerden bekend als de Appendices [Mulhaqat], bevatten, voor het grootste deel, de qawl qadim (vrij vertaald: de oude school) van de mujtahid imam. Dit komt omdat de meeste Appendices van al-Umm, in feite, werken zijn over ‘ilm khilaf (en niet zuiver fiqh: furu’), en Shafi’i geleerden zijn zich er goed bewust van dat veel van de posities die aangetroffen worden in de khilafiyyah – werken van de mujtahid imam behoren tot de qadim; maar de qawl jadid (vrij vertaald: de nieuwe school), evenals de qawl azhar en de qawl mashhur zijn er ook in aangetroffen. Om die reden dienen ze met extreme voorzichtigheid gebruikt te worden. De bewerkelijke taak van het doorkammen en zeven daarvan aan de “Ashab al-Fatwa wa’l-Tarjih” van de school zoals de imams al-Rafi’i en al-Nawawi tot aan de autoriteiten van de school [Ashab al-Wujuh] zoals de imams al-Qaffal en al-Isfara’ini, en natuurlijk, de onafhankelijke, doch, mujtahids mutlaq muntasib zoals imam al-Muzani; samen maken zij bekend welke betrouwbaar zijn. Dus het gevolg hiervan binnen de rangen van onze fuqaha, in het bijzonder tot aan degenen als imam al-Nawawi, was deze Appendices te gebruiken als indexen (derhalve al seen gereedschapsmiddel) of naslag en verwijzingswerken, naar de hoofdtekst en NIET als de matn (belangrijkste verwijzing) van wat al-Umm is.

De ‘echte’gebruikers van deze Mulhaqat (bedoelende degenen die daarvan kunnen profiteren; dw.z. degenen die weten hoe deze indexen te gebruiken en de context en aanknopingspunten kennen inzake iedere anecdote/mas’alah, bijvoorbeeld, en de nusus van de mujtahid imam kunnen herkennen en nass van mansus kunnen onderscheiden) bestaan tegenwoordig niet langer (en pas daarom op voor degenen die ze gebruiken of zelfs al-Umm correct citeren – tenzij het voor een academische exercitie is of wordt gebruikt als een klemtoon/benadrukking [tawkid] – om een juridisch punt op te noemen met uitzondering van latere juridische oordelen, want de eerdere zijn vaak te compact voor wat betreft duidelijkheid). In feite, na de extensieve ontginning/exploitatie uitgevoerd door onze Ashab al-Tarjih, was er niet langer enige noodzaak voor latere juristen en zelfs zwaargewichten van de muhaqqiqin van de school [Ashab al-Nuzzar], zoals de imams al-Ramli en Ibn Hajar, om naar hen te verwijzen.

Het kan gepast zijn om onszelf hier te herinneren aan de betekenis verkregen uit het vaak geciteerde advies van Ibn Khaldun die waarschuwde tegen de gevaren van “het accepteren van kennis uit boeken waarvoor geen sleutel wordt verschaft door leraren”: “naqlu’l-’ilmi min al-kutubi min ghayri miftahi’l-mu’allimina”.

Moge dit een oorzaak voor fath zijn en een middel om dichtbij de Sleutels te zijn!

al-faqir in Oxford,

Shaykh M. Afifi al-Akiti

22 Muharram 1425

14 -03- 2004

Vertaald en geredigeerd door: Harun ar-Rashid ‘Abd ul-Mujib

Tajaddud Nikah Omwille van een Wali Hakim?

Posted by Harun on Oct 5, 2010 in Aanbevolen, Nikaah (Huwelijk) | 0 comments

Alhamdulillah, wa Salat wa Salam ‘ala Rasulillah.

Beste fulan,

Als antwoord op jouw vraag [aangepast uit het Maleis]:

“Is een huwelijk dat door middel van de toestemming van een ‘wali hakim‘ [magistratelijke voogd] wordt uitgevoerd (a) meer dan 2 marhalah [81 km.] van de plaats van de oorspronkelijke wali van de bruid, en (b) zonder de toestemming van de oorspronkelijke wali, geldig? Moeten zij hertrouwen nadat de familie van de bruid dit te weten komt?”

(Antwoord): Het huwelijk is geldig zelfs wanneer de oorspronkelijke wali van de bruid (de oorspronkelijk wali is, in de terminologie van de fuqaha, de ‘wali khass‘, hetzij de wali nasab [een familiale voogd] of een wali wala [een benoemde voogd]), haar weigert te trouwen, op voorwaarde dat aan de volgende vereisten wordt voldaan:

(a) dat het huwelijk er een van een gepaste partij is [kafa'a]. Voorbeelden van een niet-gepaste partij vallen onder 5 types:

(1) Nasab: inter-raciaal huwelijk (het belang hier is in feite de taal, die van invloed kan zijn op de fard ‘ayn instructie van het kind en de communicatie tussen de echtgenoten); (2) Din: een mannelijke fasiq en een rechtschapen vrouw; (3) San’a: een koninklijke en een gewone of laagbetaalde man met de dochter van een hoogbetaalde man (alhoewel rijkdom niets te doen heeft met geschiktheid); (4) Badan: vrij van lichamelijke gebreken ['uyub] die kunnen leiden tot annulering van het huwelijk. (5) Hurriyyah: een slaaf en een vrije vrouw.

(b) de wali hakim dient zijn verblijfplaats slechts in naam te hebben in de plaats waar het huwelijk plaatsvindt zodat als hij een qadi of de gouverneur is, het dient te worden gedaan in zijn gebied van bevoegdheid [mahall wilaya].

(c) het huwelijk moet plaatsvinden met overschrijding van de afstand van qasr, dat wil zeggen, meer dan 81 km. De enige uitzondering hierop is dat als de oorspronkelijke wali de bruid weigert te huwen aan de bruidegom van haar eigen keuze in de aanwezigheid van een qadi (en het hoeft niet de lokale qadi te zijn die werkt in de muqim van de oorspronkelijke wali). In dit geval, mag de wali hakim haar huwen aan zo’n bruidegom zelfs in haar geboorteplaats.

[cf. I'anat al-Talibin, vol. 3, pag. 554 e.v., 527, 530].

Indien aan alle bovenstaande vereisten wordt voldaan, is er geen noodzaak om te hertrouwen of de ‘aqd van nikah te vernieuwen [tajaddud nikah]. Echter, volgens de qawl sahih van onze school [d.w.z. de Shafi’i school], is het toegestaan (jawaz) het huwelijkscontract te vernieuwen en dit zal op geen enkele wijze de geldigheid van de eerste ‘aqd aantasten. Dit is omdat het vernieuwen van de ‘aqd als hoffelijk [tajammul] beschouwd wordt en uit voorzorg gedaan is [ihtiyat]. [cf. Ibn Hajar, Tuhfah Sharh al-Minhaj al-Nawawi, vol. 4, pag. 391].

Moge dit helpen.

Wallahu a’lam!

Degene die altijd behoefte heeft aan Goddelijke Genade,

Shaykh M. Afifi al-Akiti
Oxford
18 Sha’ban 1423
24-10- 2002

Vertaald en geredigeerd door: Harun ar-Rashid ‘Abd ul-Mujib