Fiqh van het Hart
Over het Vergaren van Kennis
Over het vergaren van kennis schrijft imam al-Haddad in zijn boek “Risaalatu’l-Mu’awanah” (vertaald naar het Engels door Mostafa al-Badawi als “The Book of Assistance“, hfst. 7., pp. 26,27):
“Je dient een wird te hebben inzake het lezen van profijtvolle kennis, hetgeen datgene is wat jouw kennis van het Wezen van God doet toenemen, Zijn Eigenschappen, Handelingen en gunsten, jou bewust maakt van Zijn geboden en verboden, jou leidt naar het afzweren van de dingen van deze wereld en alleen het Hiernamaals doet wensen en jouw fouten, de gebreken in jouw handelingen en samenzweringen van jouw vijand onder jouw aandacht brengt. Deze kennis is aanwezig in het Boek, de sunna en de geschriften van de leiders (imams). Dit werd verzameld door imam al-Ghazali in zijn zeer waardevolle boeken. Degene die religieuze scherpzinningheid bezitten, zeer doordrongen zijn van kennis en volledige zekerheid hebben, hebben groot respect voor zijn boeken. Indien jij het pad wenst te bewandelen en te arriveren bij de niveaus van Realisatie moet je er een gewoonte van maken ze te lezen. De Ghazali boeken zijn uniek onder de geschriften van correcte sufis in die zin dat zij allesomvattend zijn, expliciet en zeer effectief binnen een korte tijd.
Je dient op grote schaal te lezen in boeken van hadith en tafsir [Korancommentaar] en die van de ‘Mensen’ ((De ‘Mensen’ – al-Qawm – is een uitdrukking gebruikt om de Sufis te aan te geven, in het bijzonder de meesters onder hen. Het werd oorpsronkelijk genomen uit een hadith qudsi waarin de neerdaling van de engelen bij bijeenkomsten van dhikr beschreven wordt, met God’s vergeving die alle aanwezigen behelst, inclusief degenen die daar toevallig waren voor incidentele wereldlijke redenen, omdat de mensen van dhikr ‘de mensen zijn wiens metgezellen nooit droevigheid ervaren.’)) in het algemeen, want dit is waar een allesomvattende opening en perfect reizen ((d.w.z. reizen in spirituele en/of innerlijke zin, van de ene staat naar de andere)) gevonden worden, zoals een gnosticus eens zei. Echter, je dient op te passen voor alles wat hun verhandelingen bevatten aangaande obscure zaken en onthulde Werkelijkheden. Deze zijn aanwezig in de meeste geschriften van shaykh Muhyi al-Din ibn ‘Arabi en enkele van imam al-Ghazali’s verhandelingen zoals al-Mi’raj (De Hemelreis) en al-Madnun bihi (Het Onthoudene). Shaykh Zarruq gaf in zijn Ta’sis al-Qawa’id (De Regels) een waarschuwing voor zulke boeken (lees het als je wil), maar noemde niet de geschriften van shaykh ‘Abd al-Karim al-Jili, want hij was een laatkomer; echter, al zijn geschriften dienen, vanwege veiligheidsredenen, vermeden te worden. Zou er worden gezegd: ‘Er is geen gevaar in het lezen van zulke boeken, want ik neem wat ik begrijp en laat wat ik niet begrijp’ zou ik zeggen: ‘Je zegt iets redelijks; echter, wat we voor jou vrezen is dat dat wat [jij denkt] te begrijpen, je niet correct begrijpt en ‘daarmee afwijkt van het Rechte Pad’, zoals gebeurde met enkelen die fervente lezers waren van die boeken en eindigden in ketterij en ongeloof en spraken over incarnatie [hulul] en eenheid [ittihad]. Er is geen macht noch kracht behalve die van Allah de Verhevene, de Ontzagwekkende.
Read More